Joods Maastricht

Website van de Joodse Gemeente in Limburg

De Drie Weken

iporRCE           

                                                          

Vakantie kan je gebruiken om helemaal "even weg" te zijn of om tussen de uitstapjes door terug te blikken en vooruit te kijken. Ik verkies het laatste en probeer het non stop beantwoorden van WhatsApp en e-mail zoveel mogelijk te beperken. Zoveel mogelijk, want de sociale media bereiken je bijna overal en de zender van het bericht kan niet ruiken dat ik "even weg" ben. We staan aan de vooravond van de Drie Weken. De weken die beginnen met het herdenken van het begin van het beleg van Jeruzalem op 17 Tamoez en eindigen met de meest trieste dag op de Joodse kalender: 9 Av, de dag waarop de verwoesting van zowel de Eerste alsook de Tweede Tempel wordt herdacht. Het galoeth, het ballingschap, was begonnen. En nog steeds worden we met dat ballingschap geconfronteerd. Ja, we hebben Israël, maar de algehele vrede is nog verre te zoeken. Het moge dan zo zijn dat antisemitisme in Israël niet aanwezig is, de dreiging vanuit Iran neemt toe en ook behoeft de onderlinge eenheid wel enige verbetering. Een van de hoofdoorzaken van de vernietiging van de Tempel was de onderlinge verdeeldheid. Diversiteit is prima, maar als die diversiteit leidt tot onderlinge haat, dan is die diversiteit een kwaadaardig gezwel dat het hele lichaam aantast. De basis van alle ge- en verboden is niet primair het begrijpen. Ook wetten die we niet begrijpen dienen we na te leven met even veel overgave als de begrijpbare geboden. Neem het gebod om je naaste lief te hebben. Ik houd mezelf even een spiegel voor. Toen ik 44 jaar geleden naar Nederland kwam en aan het begin stond van mijn rabbinale loopbaan, lag de nadruk duidelijk bij mij op de pastorale zorg. Gewoon klaarstaan voor de medemens, al dan niet in nood. De grote meerderheid van de mensen voor wie ik iets mocht betekenen waren geen belangrijke mensen. Geen invloedrijke persoonlijkheden. Gewoon medemensen die ik mocht bijstaan. Ondertussen ben ik geklommen op de zogenaamde maatschappelijke ladder. Ik ontmoet VIP's, kom regelmatig in Den Haag, ambassadeurs van diverse landen behoren tot mijn vriendenkring. En terwijl ik op vakantie ben krijg ik een WhatsApp van een mijnheer die enorm eenzaam is en maatschappelijk bijna een nul. Met het helpen van hem valt geen eer te behalen. Hij heeft zelfs geen vriendenkring of familie die zouden kunnen gaan rondbazuinen dat ik voor hem klaarstond. Het nuttig rendement voor mij zal zero zijn en zero blijven....... wat ga ik doen? Mijn secretaresse een net briefje laten schrijven dat ik geen tijd heb vanwege vakantie?  De essentie van alle geboden die de Thora ons aanreikt is niet de ratio en niet de zichtbare omvang van het resultaat. "Doen" is de basis. En dus is het betonen van naastenliefde naar een onbekende onbelangrijke medemens net zo belangrijk als de goede relatie met een hoge VIP. En dus mag het niet zo zijn dat in mijn agenda voor de VIP te allen tijde ruimte is en voor de onbekende arme man geen tijd. Een goede rabbijn, een goed bestuurder en een goed mens zijn herkenbaar aan hun invulling van "heb uw naaste lief gelijk u zelve", elke naaste, ongeacht het persoonlijk gewin. En dus ga ik zelf die eenzame onbelangrijke man beantwoorden, omdat ik snap dat hij minstens net zo belangrijk is als die grote VIP, ondanks mijn vakantie.

 

Binyomin Jacobs, opperrabbijn

 

 

 

Inter Provinciaal Opper Rabbinaat

Postbus 7967, 1008 AD Amsterdam T 020 3018495 F 020 3018491 E Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Het Rabbinaat omvat: Groningen, Friesland, Drenthe, Overijssel, Gelderland, Flevoland,

Noord-Holland (m.u.v. Amsterdam), Utrecht, Zeeland, Noord-Brabant, Limburg

Copyright © 2013. All Rights Reserved.