Joods Maastricht

Website van de Joodse Gemeente Maastricht

Matzes

  • Er zijn grenzen en grenzen

    ipor

    jarenvijftigMeer en meer raak ik in de war. Het bleek dat iemand na officieel te zijn overleden toch nog leefde, als in een diepe slaap, maar toch. En tegelijkertijd wordt er gediscussieerd over vervroegde levensbeëindiging. Af en toe komen er stemmen bovendrijven om de Europese grenzen weer in te voeren, terwijl er ook wordt gedacht om de visumplicht voor bepaalde landen af te schaffen. Vele waarden die onze grootouders als normatief beschouwden, vinden wij in onze moderne tijd ronduit waardeloos en achterhaald. Maar tegelijkertijd stellen wij grenzen in die onze ouderwetse voorouders in de verste verte niet konden voorzien. Kerk en Staat gescheiden. Kerk en Staat niet gescheiden. Religie privé. Seculier normaal en dus bepalend.

    Beste lezer. Ik begrijp dat u mij verward vind. En dat ben ik ook! Maar ben alleen ik verward, of is onze samenleving in zijn geheel de weg een beetje kwijt? En wat doen we dan met zo een verwarde en dwalende maatschappij?

    Waarom heeft de Uittocht uit Egypte zo een belangrijke plaats in ons Jodendom? Dagelijks in onze gebeden memoreren wij de Uittocht uit Mitsrajim (Egypte) en wordt de slavernij in herinnering gebracht. Pesach is het meest bewerkelijke feest van het jaar. Alleen al de voorbereidingen hebben menig huismoeder de nodige Pesach-trauma’s gegeven. Geen kruimeltje brood willen we in ons bezit hebben. Bekaf gaan wij aan de schitterend gedekte Seidertafel zitten. Maar de maaltijd laat nog een flinke tijd op zich wachten. We vertellen overafikoman de slavernij in Mitsrajim, we tonen de matzes, maar eten nog niet. En na een enkele beker wijn leunend gedronken te hebben, moeten we nog uren wachten totdat de tweede beker eindelijk gedronken kan worden. Regeltjes, regeltjes, regeltjes.

    De letterlijke vertaling van Mitsrajim (Egypte in het Nederlands) luidt: begrenzingen. De Uittocht uit Mitsrajim heeft meer dan drieëndertighonderd jaar geleden plaatsgevonden, maar dient zich ook nu en dagelijks te voltrekken. Het doorbreken van grenzen. Geen nieuwe grenzen vastleggen en geen oude grenzen opheffen, maar bij voortduring de bestaande grenzen bewaken, beschermen, respecteren en onjuiste grenzen doorbreken.