Joods Maastricht

Website van de Joodse Gemeente in Limburg

EU e-Privacy richtlijn.

Deze website maakt gebruik van cookies om authenticatie, navigatie en andere functies te beheren. Door deze website te gebruiken gaat u ermee akkoord dat we deze cookies op uw apparaat plaatsen. Cookies zijn kleine niet schadelijke tekstbestandjes die door deze site steeds gelezen worden.

Bekijk de eu-Privacy richtlijnen-documentatie.

U heeft cookies afgewezen. Deze beslissing kan worden teruggedraaid.

U heeft toegestaan dat cookies worden geplaatst op uw apparaat. Deze beslissing kan worden teruggedraaid.

Herdenking

  • In de mooiste ruimte van de Tweede Kamer, de Handelingenkamer, is er één lege plank. 

    De plek waar verslagen hadden moeten staan van de vergaderingen van 1940 tot 1945. 

    Een zwarte bladzijde in onze geschiedenis.

    ( Mv. Arib, voorzitter TK 4 mei 2017 Nationale Herdenking op de Dam)

    Het is mij niet echt duidelijk waar wij nu zijn:

    • Sta wij bij een monument ter nagedachtenis aan die afschuwelijk duistere periode?
    • Of is dit een monument ter nagedachtenis aan de eens zo bloeiende Joodse Gemeente Venlo van voor de oorlog?
    • Of wellicht worden hier nu deze twee monumenten onthuld om stil te staan, verstijfd, bij wat er mis ging na die duistere periode?
    • Of is het doel van ons samenzijn een soort educatief project dat waarschuwt en roept om parallen naar het nu en het morgen?

    Gedeputeerde Ger Koopmans

    Burgemeester Antoin Scholten

    Wethouder Jos Teeuwen

    De kunstenaars (Ton Slits en Pier van Leest)

    Familieleden van dhr. Philip Cohen (o.a. kleindochter Mirjam Cohen)

    Voorzitter van de Joodse Gemeente Limburg en honorair consul van de Staat Israël, de heer Benoit Wesly.Dhr. Gerrit van der Vorst. Geachte aanwezigen.

    Een verschuivend perspectief en een herdenkingskunstwerk voor Philip Cohen.

    Ons samenzijn heeft inderdaad alles te maken met verschuivend perspectief. Vluchtelingen uit Duitsland die probeerden de gaskamers te ontvluchten, geen toekomst meer voor zich zagen, geen perspectief. En dan weten ze de grens over te komen en voet op vrije bodem te mogen zetten. Ze zagen weer perspectief en vervolgens werden ze teruggedreven en werd hen iedere vorm van perspectief ontnomen om te eindigen in de gaskamers en via de schoorstenen der crematoria in het grote en duistere gat van de vergetelheid te verdwijnen.

Copyright © 2013. All Rights Reserved.