Joods Maastricht

Website van de Joodse Gemeente in Limburg

EU e-Privacy richtlijn.

Deze website maakt gebruik van cookies om authenticatie, navigatie en andere functies te beheren. Door deze website te gebruiken gaat u ermee akkoord dat we deze cookies op uw apparaat plaatsen. Cookies zijn kleine niet schadelijke tekstbestandjes die door deze site steeds gelezen worden.

Bekijk de eu-Privacy richtlijnen-documentatie.

U heeft cookies afgewezen. Deze beslissing kan worden teruggedraaid.

U heeft toegestaan dat cookies worden geplaatst op uw apparaat. Deze beslissing kan worden teruggedraaid.

Pesach,

  • ipor

    jarenvijftigMeer en meer raak ik in de war. Het bleek dat iemand na officieel te zijn overleden toch nog leefde, als in een diepe slaap, maar toch. En tegelijkertijd wordt er gediscussieerd over vervroegde levensbeëindiging. Af en toe komen er stemmen bovendrijven om de Europese grenzen weer in te voeren, terwijl er ook wordt gedacht om de visumplicht voor bepaalde landen af te schaffen. Vele waarden die onze grootouders als normatief beschouwden, vinden wij in onze moderne tijd ronduit waardeloos en achterhaald. Maar tegelijkertijd stellen wij grenzen in die onze ouderwetse voorouders in de verste verte niet konden voorzien. Kerk en Staat gescheiden. Kerk en Staat niet gescheiden. Religie privé. Seculier normaal en dus bepalend.

    Beste lezer. Ik begrijp dat u mij verward vind. En dat ben ik ook! Maar ben alleen ik verward, of is onze samenleving in zijn geheel de weg een beetje kwijt? En wat doen we dan met zo een verwarde en dwalende maatschappij?

    Waarom heeft de Uittocht uit Egypte zo een belangrijke plaats in ons Jodendom? Dagelijks in onze gebeden memoreren wij de Uittocht uit Mitsrajim (Egypte) en wordt de slavernij in herinnering gebracht. Pesach is het meest bewerkelijke feest van het jaar. Alleen al de voorbereidingen hebben menig huismoeder de nodige Pesach-trauma’s gegeven. Geen kruimeltje brood willen we in ons bezit hebben. Bekaf gaan wij aan de schitterend gedekte Seidertafel zitten. Maar de maaltijd laat nog een flinke tijd op zich wachten. We vertellen overafikoman de slavernij in Mitsrajim, we tonen de matzes, maar eten nog niet. En na een enkele beker wijn leunend gedronken te hebben, moeten we nog uren wachten totdat de tweede beker eindelijk gedronken kan worden. Regeltjes, regeltjes, regeltjes.

    De letterlijke vertaling van Mitsrajim (Egypte in het Nederlands) luidt: begrenzingen. De Uittocht uit Mitsrajim heeft meer dan drieëndertighonderd jaar geleden plaatsgevonden, maar dient zich ook nu en dagelijks te voltrekken. Het doorbreken van grenzen. Geen nieuwe grenzen vastleggen en geen oude grenzen opheffen, maar bij voortduring de bestaande grenzen bewaken, beschermen, respecteren en onjuiste grenzen doorbreken.

  • Op Poerim moesten we zoals elk jaar zo veel wijn drinken dat we het verschil niet meer wisten tussen de goede Mordechaj en de snode Haman, tussen goed en kwaad. Welke de betekenis hiervan is, wil ik volgende jaar Poerim graag uitleggen, maar ik vermeld dit omdat ik op Poerim via WhatsApp onder ogen kreeg een foto van een Joodse vrouw die wijn aan het drinken was uit een enorm groot glas. De ondertiteling luidde: ad de lo joda – ze drinkt zoveel tot ze helemaal vergeten is dat het over dertig dagen Pesach is! De dertig dagen tussen Poerim en Pesach staan namelijk in het teken van de grote Pesachschoonmaak. Ieder kruimeltje chameets moet verwijderd worden. Door de eeuwen heen voor het Joodse gezin een periode waarin thuis alles bijna letterlijk op z’n kop staat. Stoelen, tafels, gordijnen, lampenkappen, de schuur, de garage, tassen, broekzakken….. Je kan het zo gek niet noemen of het valt ten prooi aan de grote Pesachschoonmaak.

    Te veel Pesachstress is natuurlijk niet de bedoeling, maar het hoort er wel bij. De Pesachvoorbereiding is een deel van onze Joodse cultuur, net zoals de Seideravond, de vier bekers wijn en de matzes. Een deel zelfs van onze identiteit. Dat het wegruimen van al dat gerezen is, symbool staat voor het verwijderen van hoogmoed en verwaandheid uit jezelf en dat de matze, het ongerezen brood, nederigheid en bescheidenheid symboliseert, mag dan weliswaar de diepere betekenis zijn, maar als ik op de gerontopsychiatrische afdeling kwam van het Sinai Centrum en daar met bejaarden sprak wier korte geheugen niet meer functioneerde, wisten ze nog erg goed te vertellen over de matzes, het maror en de grote Pesachschoonmaak!

    Vandaag de dag wordt er, terecht, veel gesproken over duurzaamheid, CO2-uitstoot en de verwarming van onze aarde. Het is vanzelfsprekend dat wij moeten voorkomen dat onze nazaten het slachtoffer worden van ons roekeloos omgaan met het milieu. Daar kan niet genoeg op gehamerd worden. Maar als wij onze jeugd een opvoeding geven waarin alles uitsluitend draait om de afgod IK, een opvoeding waarin ik zo vaak hoor roepen dat het allerbelangrijkste in het leven is als je maar gelukkig bent,als wij op deze manier een jeugd voorbereiden op de toekomst, waarom zou die jeugd dan bereid zijn zich offers te getroosten die hen helemaal niet gelukkiger maken! De wereld draait toch immers om het geluk van de IK!

    Het is van vitaal belang dat wij onze blik verder richten dan alleen onszelf, nu, hier en vandaag. De meeste communicatie die op de jeugd afkomt stelt dat het hoofddoel van ons leven is om nu zelfgelukkig te zijn. Als we dat niet tegenspreken, kunnen en mogen wij dan verwachten dat kinderen bereid zijn te denken aan het welzijn van nazaten die ze in de verste verte niet kennen, nog los van de vraag of ze überhaupt nazaten willen hebben?

    Neen, dat Pesachtrauma is goed. Het gezin is intensief bezig met de uittocht uit Egypte, bevrijding van (lichamelijke en geestelijke) slavernij, bevrijding van het kwaad, op weg maar de berg Sinai, op weg naar het Heilige Land. Primair werken aan jezelf om het matze-gevoel op te wekken en de hoogmoed eruit te krijgen, en inzien dat als onze voorouders niet uit Egypte waren weggetrokken, wij nog in die slavernij hadden geleefd. We bereiden ons voor om dat verhaal tijdens de seideravond door te geven aan de volgende generatie.

    Dat is Pesach! Met jezelf bezig zijn, zelfs als het bijna een trauma lijkt, maar omwille van ons allen, nu en in de toekomst.

    Enige weken geleden was ik in Montreal. Meer dan een meter sneeuw. Mijn schoonzoon had vanaf het huis tot aan de straat een pad gemaakt. Aan weerzijden van het pad een muur van sneeuw. Mijn kleinzoon van vijf jaar riep enthousiast uit: opa, het lijkt wel de doortocht door de Rode Zee waar er ook een pad was en aan weerskanten het water een muur had gevormd.

    Kijk, zei ik trots tegen mijzelf, dat is opvoeding!

    Ik wens u namens ons Opperrabbinaat een koosjere Pesach, nog vele jaren in voorspoed en sjalom. En eet de matzes in gezond!

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn.

    Pesach 5778

  • ipor

    jarenvijftigI get confused more and more. It came out that somebody who was officially declared dead was alive, as if he were in deep sleep. At the same time discussions are going on about euthanasia. Sometimes you hear voices again to reintroduce European borders, while at the same time people contemplate to abolish the mandatory vida for some countries. Many values that were absolute in the eyes of of our grandparents were considered as absolute, we consider as obsolute and even worthless in these days. At the same time we define borders that were not foreseeable in days of our grandparents, such as the division between church and state and religion personal and private, seculier normal and therefore setting a standard.

     

    Dear reader, I understand that you think that I am confused. But I am! But am I confused or is Society as such footlose? What to do with such a confused and  erring society?

    Why is the Exodus from Egypt so important in our Judaism? Every day we remember the Exodus from Mittzraim and the slavery. Pesach is the most complicated Holiday of the year.

    Just the preparations did traumatize many housewives. No breadcrumb will be in our ownership. Completely exhausted we joined at a beautiful Seidertable. Still we have to wait for quite some time before dinner can start. We are talking about the slavery in Mitzraim. We show the Matzoth, but we still do not eat them. And when we drank one cup of wine in a leaning position we must wait for hours we start with the second cup. Rules, rules,and more rules.

Copyright © 2013. All Rights Reserved.